Nasz przyjaciel pies.
Skąd jest? Jak został udomowiony? Kiedy to było? W jakim celu został udomowiony? Jak naszym przodkom pomagały psy?
Pies jest przyjacielem człowieka od wielu tysięcy lat, lecz czy wiecie kiedy to było? Według różnych źródeł naukowych może być datowane na około 10 tysięcy lat p.n.e. przy czym sięgać może nawet do 30 tysięcy lat p.n.e. Człowiek używał psów do polowań, ale czy to człowiek udomowił psa wychowując wilcze szczenięta, czy pies sam się „udomowił” w okresie neolitu kiedy człowiek przeszedł na osiadły tryb życia i zaczął gromadzić resztki pożywienia lub wręcz dokarmiać psy. Osiadły tryb życia sprawił, że psy mogły liczyć na łatwe pożywienie i związały się z gatunkiem ludzkim. W każdym bądź razie pewnie jest, że okres udomawiania psa trwał niesamowicie długo. Pod koniec okresu zlodowacenia, pies był jednym z najbardziej rozprzestrzenionych ssaków na subarktycznych obszarach ówczesnego świata.
Na początku proces udomawiania psa dochodziło do wzajemnego krzyżowania się obu gatunków psa i wilka. Ważnym wskaźnikiem udomawiania jest skrócenie i poszerzenie się pyska u udomowionego psa. Psy nie zostały udomowione w tym samym celu co inne ssaki. Jeżeli chodzi o użytkowość , to miały zapewnić ludziom bezpieczeństwo oraz pomoc przy polowaniach. Od czasu udomowienia psa w dość krótkim czasie powstało wiele ras, które znacznie różnią się cechami morfologicznymi i użytkowymi. Rasy psów pierwotnych powstały głównie w wyniku presji środowiskowej, natomiast współczesne rasy uzyskano wyłącznie w wyniku doboru sztucznego.
Proces udomowiania psa dzieli się na cztery podstawowe fazy.
Pierwsza faza – zawiera założenie, że zgodnie z pierwotną zasadą dotyczącą koczowniczego trybu życia naszych praprzodków, związaną z częstą zmianą ich miejsca pobytu, wiele zwierząt z gatunku psowatych przyzwyczaiło się do łatwo zdobywanego, bo pozostawionego przez ludzi pokarmu.
Druga faza – w fazie tej pojawiło się umocnienie więzi i obopólnej symbiozy, co następowało niejako w trybie naturalnym. Towarzyszące człowiekowi zwierzę dostawało  w zamian pokarm i stabilne warunki, natomiast ludzie zyskiwali wiernego przyjaciela i niedoścignionego łowcę, dzięki któremu polowania stały się o wiele bardziej skuteczniejsze i owocniejsze niż do tej pory.
Trzecia faza – w tej fazie następował coraz bardziej staranny dobór psów do dalszej hodowli i tym samym tworzyły się pierwsze prymitywne rasy psów. Stopniowo zaczęto traktować ówczesne psy z coraz większym szacunkiem, a nawet niemal jak członków danej społeczności plemienia.
Czwarta faza – ta faza dotyczy już czasów współczesnych, w których pies trwale stał się prawdziwym przyjacielem i towarzyszem rodzin, opiekunem dla osób starszych i sympatyczny kompanem do zabaw dla dzieci. W tym czasie powstało i nadal powstaje coraz więcej różnych ras psów, które są wykorzystywane do ściśle określonych celów – m.in. rasy pasterskie, rasy obronne, rasy myśliwskie i inne.
Obecnie coraz więcej osób pragnie posiadać swojego psa, jako nieodłącznego przyjaciela, jednak przed podjęciem tak odpowiedzialnej decyzji o przyjęciu zwierzęcia i jednocześnie nowego członka rodziny pod swój dach, należy się dobrze zastanowić ale to już kiedy indziej. Pamiętajcie pies jest naszym towarzyszem nie zabawką. Najpierw dobrze zapoznać się z historią niż brać zwierzę bez jakiejkolwiek wiedzy.